Aktywne wzorce emocji, uczuć i cech charakteru stwarzają świadomość astralną, której nośnikiem jest ciało astralne. Świadomość astralna ma męski i żeński charakter, ujawnia się wyraźniej, kiedy ciało fizyczne i eteryczne odpoczywają (np. w snach, podczas medytacji, podróży świadomości). Ciało astralne powiązane jest z czakrą splotu słonecznego i czakrą serca, magazynuje energie każdego rodzaju emocji, energie radości, smutku, złości, lęku, zazdrości, itp., energie emocji uświadomionych i nieuświadomionych. Energie te wibrują w swoistych dla siebie zakresach częstotliwości, a zatem kształt ciała astralnego przypomina nieregularne, różnokolorowe obłoki wibrujące z różną prędkością. Im wyższy poziom rozwoju emocjonalnego, intelektualnego i duchowego, tym większe jest ciało astralne, tym wyraźniejsze są jego kontury, tym bardziej uporządkowana jest jego struktura i tym bardziej świetliste są jego barwy.

Według A.E. Powella w ciele astralnym rozwiniętego człowieka występuje pięć prędkości wibracji, a u osoby przeciętnej około dziewięciu. Jednak w wyniku wzruszeń i zmartwień „wielu ludzi ma 50 lub 100 prędkości, skutkiem czego powierzchnia ciała rozpada się na wielką ilość małych wirów i krzyżujących się prądów, które ścierają się ze sobą w wielkim zamieszaniu” (Powell 2003: 9). Osoba znajdująca się w otoczeniu ludzi o takim ciele astralnym może odczuwać niepokój i zmartwienie. Częstotliwości wibracji ciała astralnego przyciągają obiekty, zdarzenia i sytuacje o podobnych wibracjach.

Jego działanie można porównać do wykrywacza kłamstw: nie ukryją się przed nim braki, nieuświadomione potrzeby czy niedokończone historie. W efekcie podobne przyciągnie podobne. W miarę rozwoju wielowymiarowej świadomości ciało astralne staje się najpierw odbiciem ciała mentalnego, a następnie ciała przyczynowego.